اگر به دنبال وبسایتی هستید تا روزانه مطالب و اخبار حوزه فضا و نجوم را بخوانید، می‌خواهیم وبسایتی را به شما معرفی کنیم که در این زمینه فعالیت‌های گسترده‌ای دارد و مقاله‌های آموزشی متنوعی را در اختیار شما می‌گذارد.حتما از سایت اسپاش با تار نمای Espash.ir بازدید نمائید.

آیا تا به حال کلمه ضدماده یا پادماده را شنیده‌اید؟ آیا می‌دانید پادماده یکی از مواد چالش‌برانگیز در عالم هستی است که با استفاده از آن می‌توان تولید انرژی را از جمله در حوزه فضا متحول کرد؟ در فیزیک نوین ، پادماده به ماده‌ای تشکیل‌شده از ذرات زیراتمی می‌گویند که جرم بار الکتریکی، گشتاور مغناطیسی الکترون‌ها، پروتون‌ها و نوترون‌های ماده معمولی را دارد، ولی علامت (مثبت یا منفی) بار الکتریکی و گشتاور مغناطیسی‌شان مخالف است. اما پادماده ممکن است چه نقشی در سفر به فضای عمیق داشته باشد و چه چیزهای دیگری برای چنین سفری نیاز داریم؟

سفر به اعماق فضا و کاوش اجرام کیهانی چگونه ممکن است؟

امروزه بحث استفاده از پادماده برای تولید انرژی و بهره‌گیری از آن در سفرهای فضایی بسیار داغ است. دانشمندان به دنبال راهی برای توسعه فضاپیماهای پادماده هستند تا شاید روزی انسان بتواند توسط آن‌ها به خارج از منظومه شمسی و فضای میان‌ستاره‌ای سفر کند. موضوع تولید انرژی از یک طرف و بحث امکان سفر با سرعت نور یا حتی بیشتر از آن، مسائلی هستند که می‌توانند این رویای دیرینه انسان را محقق کنند.

البته موضوع سفر با سرعت نور، حداقل در حال حاضر و بر اساس فهم فعلی ما از فیزیک و محدودیت‌هایی که در عالم هستی وجود دارد، منتفی است. با در نظر گرفتن نظریه نسبیت خاص اینشتین، سرعت نور چیزی مثل حداکثر سرعت کیهانی است و انسان نمی‌تواند به آن یا سرعتی بالاتر از آن دست یابد. بنابراین، سفر با سرعت نور یا سریع‌تر از سرعت نور از نظر فیزیکی غیرممکن هستند. این مسئله به خصوص در مورد هر چیزی که جرم دارد صدق می‌کند، مانند فضاپیما و انسان.

دورترین نقطه‌ای که تاکنون انسان توانسته است به آن سفر کند، ماه است. قمر زمین در فاصله حدودا ۳۸۴ هزار کیلومتر از زمین فاصله دارد؛ در حالی که این عدد برای مریخ نزدیک به ۲۴۰ میلیون کیلومتر است! حال تصور کنید انسان‌ها بخواهند تا سیاره‌های دیگر و حتی خارج از منظومه شمسی سفر کنند؛ سیاره‌هایی که حتی با سرعت نور سال‌ها طول می‌کشد تا به آن‌ها برسیم. از این رو بشر چاره‌ای جز رسیدن به فناوری‌های بسیار پیشرفته ندارد، در غیر این صورت باید رویای رسیدن به دوردست‌ها در کیهان و اکتشافات اساسی در حوزه علم نجوم را از سر بیرون کند.

آیا امکان زیست انسان در سیاره‌ای غیر از زمین وجود دارد؟

اما فارغ از اینکه چنین رویایی محقق شود یا خیر، مسئله مهم دیگری که ذهن دانشمندان را درگیر کرده، تاثیر فضا و تشعشعات کیهانی روی بدن انسان‌هاست. فضانوردان مختلفی تاکنون به ایستگاه‌های فضایی اعزام شده‌اند؛ سازه‌های فضایی عظیمی که در فاصله حدودا ۴۰۰ کیلومتری زمین به دور کره خاکی می‌چرخند. البته همه آن‌ها به جز ایستگاه فضایی بین‌المللی بازنشسته شده‌اند و اکنون به غیر از این سازه فضایی، چین نیز در حال توسعه ایستگاه ملی خود است.

فضانوردانی که به این ایستگاه‌ها اعزام می‌شوند اغلب حداکثر چند ماهی آنجا سکونت کرده و سپس به زمین بازمی‌گردند. به علاوه، فاصله این ایستگاه‌ها از زمین بسیار کمتر از سیاره‌های دیگر مانند مریخ است؛ در نتیجه تاثیر تشعشعات کیهانی و سایر مشکلاتی که ممکن است در آن سیاره‌ها برای انسان ایجاد شود، هنوز ناشناخته مانده است.

جالب است بدانید در حالی که بسیاری از فضانوردان از جمله انوشه انصاری، فضانورد ایرانی، فقط چند روز در فضا اقامت داشته‌اند، فضانوردانی از روسیه و آمریکا حدود یک سال را در ایستگاه فضایی گذرانده‌اند. اما سفر به سیاره‌ای دیگر مثل مریخ شرایط بسیار متفاوتی دارد. فضانوردان در مدت زمان چند ساعت به ایستگاه فضایی می‌رسند، اما سفر تا سیاره سرخ با فناوری‌های امروزی حدود یک سال طول می‌کشد. بنابراین افرادی که قصد سفر به این نواحی از فضا را دارند، احتمالا باید برای سال‌ها از زمین دور بمانند.

سایت اسپاش با تارنمای Espash.ir را حتما دنبال کنید.

البته در این مورد هم اختلاف نظر کم نیست، برای مثال ایلان ماسک تاکید دارد که انسان طی دهه جاری میلادی به مریخ خواهد رفت، در حالی که نیل دگراس تایسون، اخترفیزیکدان مشهور آمریکایی، معتقد است انسان هیچ‌گاه به مریخ نمی‌رود. در هر صورت باید منتظر ماند و دید کدام یک درست می‌گویند؛ آیا انسان در نهایت می‌تواند به مریخ و حتی فراتر از آن برود یا زمین آخرین خانه بشر خواهد بود؟

چنانچه علاقه مند به حوزه نجوم و فضا هستید و میخواهید روزانه مطالب و اخبار حوزه فضا و نجوم را بخوانید حتما از سایت خبری فضایی اسپاش با تار نمای Espash.ir بازدید نمائید.