آیا فین‌تک‌های پرداختی فقط در پرداخت‌یاری خلاصه می‌شوند؟

وندار یکی از زیرمجموعه‌های بانک آینده است که در مدت فعالیت دو ساله‌ی خود توانسته است جایگاه مناسبی در صنعت پرداخت کشور برای خود ایجاد کند و برندهای نام آشنایی از جمله شیپور و الوپیک را به جمع پذیرندگان خود اضافه کند.

مجوز پرداخت‌یاری، در حدود دو سال پیش طی همکاری مشترک بانک مرکزی و تعدادی از فینتک‌های فعال در زمینه‌ی پرداخت الکترونیک تدوین شد. بانک مرکزی در مجوز پرداخت‌یاری‌ که برای کسب‌وکارهای حوزه‌ی پرداخت صادر می‌کند تنها روی یک مدل پرداخت متمرکز شده است: پرداخت غیرحضوری از طریق درگاه پرداخت اینترنتی. این مجوز چارچوبی است برای جریان مالی کسب‌وکارهای پرداخت‌یار، که مشخص می‌کند دقیقا چگونه باید پذیرنده‌ی جدیدی تعریف کنند و چگونه وجوه مربوط به هر تراکنش را دریافت کنند و سپس در اختیار پذیرندگان قرار دهند.

البته اجرای ضوابط این مجوز چالش‌های بسیاری را برای کسب‌وکارهایی که تحت آن فعالیت می‌کنند ایجاد کرده است، اما در این نوشتار قصد تجزیه و تحلیل این چالش‌ها را نداریم.

تمرکز اصلی ما در این نوشتار روی این حقیقت است که  مجوز پرداخت‌یاری تنها ابزار درگاه پرداخت اینترنتی را پوشش می‌دهد در صورتی که ابزارهای پرداخت ابدا منحصر به درگاه پرداخت اینترنتی نیستند. برای نمونه ابزار پرداخت حضوری مانند پایانه‌های فروشگاهی، رایج‌ترین ابزار پرداخت در کشور به حساب می‌آید، ابزاری که هیچ نشانی از آن در مجوز پرداخت‌یاری وجود ندارد. این روزها فین‌تک‌هایی وجود دارند که روی دستگاه‌های کارتخوان امکاناتی بیش از آنچه به صورت مرسوم وجود داشته است را ارائه می‌کنند. امکاناتی مانند تسهیم روی پایانه‌های فروشگاهی یا دستگاه‌های جدید کارتخوان مانند m-POS (موبایل پوز) و Android POS (اندروید پوز) که این امکان را به فین‌تک‌ها می‌دهند که علاوه بر سخت‌افزار، نرم‌افزا‌هایی مانند نرم‌افزار مدیریت رستوران، مغازه، آرایشگاه و … را نیز در اختیار کسبه قرار دهند.

از دیگر روش‌های پرداخت که این روزها زمزمه‌های ورود آن به بازار پرداخت ایران شنیده می‌شود، برداشت مستقیم و خودکار از حساب بانکی برای پرداخت‌های مستمر است. ابزاری که به صورت خلاصه با اسم برداشت مستقیم (Direct debit) شناخته می‌شود. این ابزار به دو دلیل ماهیت متفاوتی نسبت به درگاه پرداخت اینترنتی و پایانه‌های فروشگاهی دارد: نخست آنکه تاکنون حتی شکل ساده‌ای از آن نیز توسط شرکت‌های پرداخت به مشتریانشان ارائه نشده است و از سوی دیگر این ابزار برخلاف درگاه پرداخت اینترنتی بر روی زیر ساخت حساب بانکی ایجاد می‌شود (و نه زیرساخت کارت‌های بانکی) و در حال حاضر بیشتر یک خدمت بانکی است تا یک خدمت پرداختی. با استانداردسازی این ابزار برای اجرای یک‌پارچه‌ی آن توسط وندار در حال حاضر کسب‌وکارها می‌توانند روی حساب‌های بانکی ۱۱ بانک مختلف از خدمات این ابزار استفاده کنند. با استفاده از این خدمات کسب‌وکار در تماس ابتدایی از کاربران خود به صورت آنلاین یک اجازه برای دسترسی برداشت بر روی حساب بانکی‌شان را می‌گیرد و در ادامه به صورت مستمر در موعد‌های مورد نیاز بدون کسب اجازه‌ی اضافه از حساب کاربران خود برداشت می‌کند.

از میان شرکت‌های پرداخت فعال، تنها وندار هر سه ابزار پرداخت یاد شده در این نوشتار را در اختیار کسب‌وکارهای ایرانی قرار می‌دهد. مجموعه‌ای که با تعامل پویا با پذیرندگان همواره تلاش دارد در سریع‌ترین زمان ممکن دسترسی به هر یک از این خدمات را برای کسب‌وکارهای گوناگون مهیا کند. وندار یکی از زیرمجموعه‌های بانک آینده است که در مدت فعالیت دو ساله‌ی خود توانسته است جایگاه مناسبی در صنعت پرداخت کشور برای خود ایجاد کند و برندهای نام آشنایی از جمله شیپور و الوپیک را به جمع پذیرندگان خود اضافه کند.