چرا موتور های دیزلی از سواری ها رفتند، اما در خودرو های سنگین ماندند؟

دیزل زمانی انتخاب اول اروپا بود؛ اما آلایندگی و برقی سازی، آینده آن را در خودرو های سواری تغییر داد.

- به گزارش خبرنگار خودرو تابناک؛وقتی رودولف دیزل در اواخر قرن نوزدهم ایده موتور احتراق تراکمی خود را توسعه داد، هدفش ساخت موتوری بود که بتواند انرژی سوخت را با بازده بالاتری به کار مفید تبدیل کند.

موتور دیزل برخلاف موتور بنزینی برای ایجاد احتراق به شمع متکی نیست و هوا را آن قدر فشرده می کند که دمای آن برای احتراق سوخت تزریق شده کافی باشد.

همین تفاوت فنی از همان ابتدا یک مزیت مهم ایجاد کرد؛ موتور دیزل می توانست در بسیاری از شرایط، انرژی بیشتری از هر لیتر سوخت استخراج کند و همین ویژگی بعد ها آن را به گزینه ای بسیار مهم برای کامیون ها، اتوبوس ها، کشتی ها، ماشین آلات صنعتی و در مقطعی طولانی، خودرو های سواری تبدیل کرد.

  با این حال، موتور دیزل در ابتدا برای خودرو های سواری انتخاب بدیهی نبود.

موتور های اولیه بزرگ، سنگین، پرصدا و نسبتاً خشن بودند و راه اندازی آنها نیز به خصوص در هوای سرد دردسر های بیشتری داشت.

این ویژگی ها برای کامیون یا ماشین آلاتی که قرار بود ساعت ها تحت بار سنگین کار کنند چندان مسئله بزرگی نبود، اما مشتری خودروی سواری راحتی، صدای کم و واکنش نرم موتور را هم می خواست؛ بنابراین سال ها طول کشید تا فناوری دیزل آن �