حکمرانی اسلامی در اندیشه امام خمینی(س)؛ بازخوانی چهار اصل علوی

هفته دولت، فرصتی برای بازخوانی معنای مسئولیت عمومی، امانت داری در قدرت و نسبت کارگزاران با مردم است.

در منظومه فکری امام خمینی(س)، حکومت اسلامی نه عرصه برتری جویی، - امام خمینی(س) حکومت علوی را نمونه عالی و نهایی مردم سالاری دینی می دانست؛ حکومتی که بر اراده آگاهانه مردم و حمایت بی واسطه آنان استوار است.

ایشان رابطه بی حاشیه امام علی(ع) با تود ه، فقیران تا کودکان را الگویی برای مسئولان نظام اسلامی می دانستند و تأکید می کردند که هر تصمیم حکومتی باید با نگرش خادم پرورانه و خدمتگزاری به مردم همراه باشد.

در اندیشه امام، چهار اصل بنیادین عدالت، خدمت گزاری، شجاعت در برابر ظلم و استکبار، و توجه به مستضعفان، چارچوبی منسجم برای شکل دهی به ساختار و خط مشی حکومت اسلامی است و ریشه هایش را در سیره و کلام ائمه معصومین(ع) به ویژه حضرت علی(ع) می توان پی گرفت.

تاریخ اندیشه های سیاسی، شاهد ظهور نظریه پردازانی است که حکمرانی را تنها در چارچوب مدیریت قدرت و حفظ نظم تعریف کرده اند.

اما انقلاب اسلامی ایران، زاده مکتبی متفاوت بود؛ مکتبی که حکومت را نه ابزاری برای سلطه، بلکه وسیله ای برای تحقق آرمان های الهی و انسانی می دانست.