چربی شکمی و دیابت نوع 2

متخصصان توضیح می دهند که چربی احشایی از نظر بیولوژیکی فعال است و می تواند با افزایش التهاب در بدن شود.

- متخصصان توضیح می دهند که چربی احشایی از نظر بیولوژیکی فعال است و می تواند با افزایش التهاب در بدن شود.

عصرایران- پژوهش های پزشکی در سال های اخیر نشان می دهد که چربی تجمع یافته در ناحیه شکم، به ویژه چربی احشایی (چربی اطراف اندام های داخلی)، یکی از مهم ترین شاخص های خطر برای ابتلا به دیابت نوع 2 است.

بر اساس نتایج مرورهای علمی گسترده و مطالعات جمعیتی، افرادی که دور کمر بیشتری دارند—even در شرایطی که وزن کلی بدنشان در محدوده طبیعی باشد—بیشتر در معرض مقاومت به انسولین و اختلالات متابولیک قرار می گیرند.

متخصصان توضیح می دهند که چربی احشایی از نظر بیولوژیکی فعال است و می تواند با افزایش التهاب در بدن و اختلال در عملکرد انسولین، روند تنظیم قند خون را مختل کند.

همین فرآیند در طول زمان می تواند زمینه ساز پیش دیابت و در نهایت دیابت نوع 2 شود.

مطالعات جدید همچنین تأکید می کنند که شاخص هایی مانند دور کمر یا نسبت دور کمر به قد، در بسیاری از موارد پیش بینی دقیق تری نسبت به شاخص توده بدنی (BMI) برای خطر دیابت ارائه می دهند.

با این حال، کارشناسان هشدار می دهند که چربی شکمی تنها یکی از عوامل خطر است و سبک زندگی، ژنتیک، فعالیت بدنی، کیفیت رژی�