رمز گشایی از چرایی پایان جنگ با پذیرش قطعنامه 598

در سال ششم جنگ، در وضعیتی که دشمن 550 گردان نیروی پیاده در اختیار داشت و برای مقابله با عملیات آفندی، از 300 گردان نیروی آزاد برخوردار بود، سپاه فقط 80 گردان نیرو برای 7 روز جنگ در اختیار داشت.

- ضمن اینکه بخشی از توان رزمی سپاه در خطوط دفاعی مناطق تصرف شده، مانند جزایر مجنون و هور زمین گیر شده بود.

جنگ ایران و عراق در سال 1367 و پس از حملات نظامی ارتش عراق و پذیرش قطعنامه 598 از سوی ایران به پایان رسید، درعین حال سرنوشت جنگ در سال 1366 تعیین شد.

به این معنا که با پیروزی در عملیات کربلای 5 در دی ماه سال 1365، جنگ در سطح تاکتیکی در جنوب و در سطح استراتژیک در برابر چالش های جدید برای دستیابی به پیروزی نظامی و پایان دادن به جنگ به بن بست رسید.

چنانچه گسترش جنگ به خلیج فارس، اهداف و اولویت های ایران را از جنگ با عراق و روی زمین، به درگیری با آمریکا در خلیج فارس تغییر داد.

تحول یادشده، همراه با انباشت قدرت رزمی عراق که به صورت تدریجی فراهم شده بود، به عراق فرصت داد تا استراتژی خود را از دفاعی به تهاجمی تغییر داده و آماده استفاده از این وضعیت برای تهاجم نظامی و بازپس گیری مناطق تصرف شده، از قوای نظامی ایران شود.

تغییر استراتژی عملیاتی ایران از جنوب به غرب ضرورت ادامه جنگ برای فشار به عراق و حامیانش، برای توجه و تأمین خواسته های ایران موجب شد است�