صنایع دستی؛ آخرین سنگر کیفیت ایرانی در برابر کالای ارزان و فاقد اصالت

صنایع دستی، فراتر از یک تجارت خرده فروشی، تبلور هویت ملی و مهارتی است که میراث آن در تار و پود محصولات بافته شده است.

در شرایطی که اقتصاد کشور با فشارهای تورمی و چالش های عرضه و تقاضا دست و پنجه نرم می کند، - ایسنا/خراسان رضوی صنایع دستی، فراتر از یک تجارت خرده فروشی، تبلور هویت ملی و مهارتی است که میراث آن در تار و پود محصولات بافته شده است.

در شرایطی که اقتصاد کشور با فشارهای تورمی و چالش های عرضه و تقاضا دست و پنجه نرم می کند، فعالان این حوزه که اغلب کارگاه های کوچک و بدون پشتوانه مالی کلان اداره می کنند، بیش از هر زمان دیگری نیازمند یک راهبرد حمایتی منسجم هستند.

بروز تورم و مشکلات ناشی از نوسانات عرضه و تقاضا، شرایطی را رقم زده که هنرمندان را بیش از هر زمان دیگری به سمت بحران می برد.

این شرایط نه تنها بر روی کیفیت تولیدات تأثیر می گذارد، بلکه می تواند به سقوط کامل این صنعت منجر شود.

در واقع، صنایع دستی باید به عنوان یک تکنیک و سرمایه فرهنگی در نظر گرفته شوند که حفظ و حمایت از آن ها، در واقع حفظ یک میراث زنده و پویا است.

اکنون، این فعالان نیازمند یک راهکار جامع و مؤثر برای حمایت از فعالیت های خود هستند.

چنانچه برنامه ای مشخص و مدون جهت پشتیبانی از صنایع دستی تدوین نشود، خطر نابودی این هنرها در آینده دور از انتظار نخواهد بود