7 نکته درباره ماهی که به اندازه یک قرن گذشت

در فضای ملتهب کنونی که هنوز چهلم جانباختگان فجایع دی ماه نرسیده است، آنچه بیش از هر چیز دیگری، آینده ایران و امنیت مردم ایران را تهدید می کند، - چند گانگی وحشتناکی است که به وضوح در جامعه ایران دیده می شود.

خود حق پنداری مطلق، که قبلاً وصف نابهنجاری گروهی معدود بود، اینک تعمیم کلی یافته است و بسیاری از ما دچارش شده ایم و تصور می کنیم که در این آوردگاه، تنها ما هستیم که همه واقعیت را می بینیم و تنها ما هستیم که همه حقیقت نزد ماست و بقیه، وطن فروش و خائن و مزدور بیگانه و تجزیه طلب و ماله کش و خون شور و وسط باز و .

هستند که باید خفه شان کرد و یا حتی کشت شان! عصر ایران ؛ جعفر محمدی - یک ماه از خونین ترین روزها و شب های دی 1404 گذشت و این 30 روز، بر این ملت به اندازه 30 سال و بلکه یک قرن گذشت ؛ گو این که شعر مهدی اخوان ثالث را نه که بخوانیم، که داریم زندگی اش می کنیم: هوا دلگیر، درها بسته، سرها در گریبان، دست ها پنهان،نفس ها ابر، دل ها خسته و غمگین،درختان اسکلت های بلور آجینزمین دلمرده، سقفِ آسمان کوتاه،غبار آلوده مهر و ماه،زمستان است حال با غمی سنگین در دل و چشمانی که در این روزهای سخت، بارها به اشک نشسته اند و اندیشه ای که لحظه ای از اندیشناکی برای میهن باز نایستاده، به ملت عزادار و خاصه، خانواده های جانباختگان حوادث دی ماه تسلیت می گوی