7 نکته درباره یک ماهی که به اندازه یک قرن گذشت

در فضای ملتهب کنونی که هنوز چهلم جانباختگان فجایع دی ماه نرسیده است، آنچه بیش از هر چیز دیگری، آینده ایران و امنیت مردم ایران را تهدید می کند، - چند گانگی وحشتناکی است که به وضوح در جامعه ایران دیده می شود.

خود حق پنداری مطلق، که قبلاً وصف نابهنجاری گروهی معدود بود، اینک تعمیم کلی یافته است و بسیاری از ما دچارش شده ایم و تصور می کنیم که در این آوردگاه، تنها ما هستیم که همه واقعیت را می بینیم و تنها ما هستیم که همه حقیقت نزد ماست و بقیه، وطن فروش و خائن و مزدور بیگانه و تجزیه طلب و ماله کش و خون شور و وسط باز و .

هستند که باید خفه شان کرد و یا حتی کشت شان! عصر ایران ؛ جعفر محمدی - یک ماه از خونین ترین روزها و شب های دی 1404 گذشت و این 30 روز، بر این ملت به اندازه 30 سال و بلکه یک قرن گذشت ؛ گو این که شعر مهدی اخوان ثالث را نه که بخوانیم، که داریم زندگی اش می کنیم: هوا دلگیر، درها بسته، سرها در گریبان، دست ها پنهان، نفس ها ابر، دل ها خسته و غمگین، درختان اسکلت های بلور آجین زمین دلمرده، سقفِ آسمان کوتاه، غبار آلوده مهر و ماه، زمستان استحال با غمی سنگین در دل و چشمانی که در این روزهای سخت، بارها به اشک نشسته اند و اندیشه ای که لحظه ای از اندیشناکی برای میهن باز نایستاده، به ملت عزادار و خاصه، خانواده های خانباختگان حوادث دی ماه تسلیت می گ