غوطه ور؛ کارآگاهان نابلد در خدمت کش آمدن داستان!

وضع دیالوگ ها هم تعریفی از شخصیت های داستان ندارد؛ طوری که رفتارهای تصنعی و ژست های تکراری، باعث شده مخاطب نتواند با شخصیت های داستان و حتی نقش اول ارتباط برقرار کند.

- به گزارش سرویس فرهنگی تابناک، فیلم غوطه ور به کارگردانی محمدجواد حکمی در روز اول چهل و چهارمین جشنواره فیلم فجر به نمایش درآمد و بیش از آنکه مخاطب را در عمق داستان خود غرق کند، او را بین انبوهی از حفره های فیلمنامه ای و رفتارهای غیرمنطقی شخصیت های سرگردان خود، رها می کند.

این فیلم مصداق بارز آثاری است که می خواهند دغدغه مند باشند، اما ابزار لازم برای رسیدن به آن را در فیلمنامه منسجم و شخصیت پردازی در اختیار ندارند.

این فیلم که در تلاش است تا روایتی ملتهب از یک بحران اجتماعی را به تصویر بکشد، اما در عمل، در سطح باقی می ماند و به جای عمق ، با اغراق پیش می رود و درست بزرگترین ضربه را به بدنه فیلم، تصویرِ ارائه شده از نهاد انتظامی و کارآگاهان پرونده می زند.

در غوطه ور شاهد پلیس هایی هستیم که رفتارهایشان فرسنگ ها با پروتکل های واقعی فاصله دارد.

واکنش های کند، تصمیمات نابخردانه در بزنگاه های حساس و عدم تسلط بر بدیهیات بازجویی و پیگیری، باعث شده پلیس نه به عنوان یک نیروی مقتدر بلکه به عنوان ابزاری صرفاً برای کش دادن داستان عمل کند.