نوروبیولوژی مهربانی چیست ؟

چه اتفاقی در مغز ما زمانی که ما از سر شفقت عملی انجام می دهیم یا سخاوتی ابراز می داریم؟ درک مکانیسم عصبی مهربانی نه تنها اهمیت تکاملی و اجتماعی این رفتار را آشکار می سازد، - درک اجتماعی و مکانیسم های مرتبط با همدلی، اغلب با فعالیت در ناحیهٔ اینسولا (Insula) و قشر سینگولیت قدامی (Anterior Cingulate Cortex - ACC) پیوند خورده است.

اینسولا، که به شدت با آگاهی درون تنی و پردازش هیجانات درونی درگیر است، هنگامی که ما درد یا خوشحالی دیگران را مشاهده می کنیم، فعال می شود.

ACC در پردازش سیگنال های تعارض و همچنین درک عاطفی نقش حیاتی دارد.

این دو ناحیه با هم، به ما امکان می دهند تا به طور شناختی و عاطفی خود را جای دیگری بگذاریم.

  اما مکانیسم مهربانی فراتر از صرفاً احساس کردن است؛ این امر مستلزم اقدام است که تحت کنترل قشر پیش پیشانی (Prefrontal Cortex - PFC) است.

PFC، به ویژه بخش های مدیریتی و شناختی آن، وظیفهٔ ارزیابی موقعیت، کنترل تکانه های خودخواهانه و هدایت انرژی به سمت یک عمل خیرخواهانه را بر عهده دارد.

این ناحیه اطمینان می دهد که مهربانی ما هدفمند و متناسب با بافت اجتماعی است.

هورمون ها و انتقال دهنده های عصبی پاداش دهنده فعال سازی این شبکه های عصبی با آزاد شدن مواد شیمیایی قدرتمندی همراه است که تجربهٔ مهربانی را برای فرد انجام دهنده خوشایند می سازد.