هوندا گلد وینگ؛ وقتی جاده چالوس زیر پای یک افسانه آرام می گیرد

موتوری که بیشتر شبیه یک کشتی کروز زمینی است تا یک موتورسیکلت.

- تصور کنید صبح زود است.

جاده چالوس هنوز بیدار نشده، مه نازکی روی آسفالت نشسته و صدای رودخانه از پایین دره می آید.

شما روی یک هوندا گلد وینگ نشسته اید؛ موتوری که بیشتر شبیه یک کشتی کروز زمینی است تا یک موتورسیکلت.

استارت می زنید، پیشرانه شش سیلندر نرم و بی ادعا جان می گیرد، نه فریاد می کشد، نه عربده می زند؛ فقط نفس می کشد.

اینجا دیگر بحث سرعت و شتاب نیست، اینجا داستان سفر است؛ سفری که خودِ مسیر، هدف اصلی آن است.

به گزارش تابناک؛هوندا گلد وینگ از همان ابتدا برای همین فلسفه ساخته شد.

فلسفه ای متفاوت با اکثر موتورسیکلت ها.

اگر خیلی از موتورهای دنیا برای هیجان لحظه ای، شتاب ناگهانی و آدرنالین طراحی شده اند، گلد وینگ برای ادامه دادن ساخته شده؛ برای ساعت ها راندن، برای بلعیدن کیلومترها بدون خستگی، برای این که جاده تمام شود اما تو نه.

این تفاوت، چیزی نیست که در کاتالوگ یا جدول مشخصات فنی کامل توضیح داده شود؛ باید سوارش شوی تا بفهمی.

داستان گلد وینگ به اوایل دهه 1970 میلادی برمی گردد؛ دورانی که بازار موتورهای تورینگ به شکل امروزی هنوز تعریف نشده بود.

هوندا آن زمان بیشتر با موتورهای اسپرت، اقتصادی و چهارسیلندرهای انقلابی اش شناخته می شد.