تک نرخی شدن ارز، میدان منازعه قدرت و رانت!

واردکنندگان با دریافت ارز ترجیحی، بدون نظارت کافی، رانت های بزرگی کسب کرده و کالاها را با قیمت بالا عرضه می کنند.

آنان به شدت از ارز ترجیحی دفاع می کنند؛ - در مقابل، صادرکنندگان عمده شامل دولت، فولادی ها، پتروشیمی ها و معدنی ها، هرچند از منابع ملی بهره مندند، خواهان عرضه ارز در نرخ های بازاری هستند تا ناکارآمدی خود را پنهان کنند.

رسانه های وابسته به این گروه ها نیز با شعار حمایت از منطق بازار، آزادسازی نرخ ارز و بنزین را تبلیغ می کنند.

به گزارش تابناک به نقل از شرق؛ بنابراین، از منظر اقتصاد سیاسی و در چارچوب نظریه نظم دسترسی محدود ، سیاست تک نرخی شدن ارز به میدان منازعه منافع و قدرت میان ذی نفعان تبدیل شده است.

تا پیش از تحریم ها، این مشکل به سطح بحرانی نرسیده بود.

اما با وقوع تحریم ها، ناکارآمدی مدیریتی و فساد گسترده، محدودیت های درآمد ارزی را تشدید کرد و مشکلات فراوانی برای دولت و شرکت ها به وجود آورد.

در نتیجه، آنان با حفظ نظم رانتی موجود و استمرار عدم شفافیت، خواهان آزادسازی نرخ ارز شدند.

نکته مهم آن است که این گروه ها هرگز از بهره مندی خود از منابع ملی زیر قیمت های جهانی سخن نمی گویند.

در همین حال، تورم بالا، محدودیت های دسترسی به ارز خارجی و ریسک های منطقه ای، دامنه مانور سیاست گذار را به شدت محدود کرده است.