شبی برای جلال الدین همایی

شب گذشته، شش صد و هفتاد و دومین شب از شب های بخارا با عنوان شب جلال الدین همایی در موزه هنرهای تزیینی ایران برگزار شد تا یاد این شاعر، نویسنده، - مدرس، مصحح، پژوهشگر، منجم، فیلسوف و مورخ فقید معاصر اصفهانی و خدمات او گرامی داشته شود.

در ابتدای نشست، نغمه دادور، شاعر و فرزند شاعر فقید زنده یاد محمدعلی دادور با قرائت ابیاتی از جلال الدین همایی که وی در آن شعر به وصف خود پرداخته است، گفت: علامه همایی در دورانی می زیست که جامعه سنتی ایران آماده گذار به مدرنیته می شد و ملی گرایی بین دنیای قدیم و دنیای جدی بود.

روزگاری که در آن، جامعه برای ایجاد وحدت ملی و پیوستن به قطار توسعه و پیشرفت جهانی، نیازمند طراحی بنیان هویتی جدیدی در کنار بنیان های هویتی پیشین بود و این هویت را در احیای تاریخ و فرهنگ باستانی ایران می دید، روزگاری که پی ریزی بنیان های این هویت جمعی به دستان مردان برجسته ای چون محمدعلی فروغی، سید حسن تقی زاده، ارباب کیخسرو شاهرخ، علی اصغر حکمت، سعید نفیسی، محمود افشار، ملک الشعرای بهار و دیگر بزرگانی بود که می دانستند این بنا جز با احیای داشته های فرهنگی و ادبی برپا نمی شود و شاهنامه فردوسی یکی از این داشته ها بود.

او با بیان اینکه برگزاری هزاره فردوسی در این عهد آغاز یک جریان قدرتمند بود، ادامه داد: این هزاره ایرانیان