نابغه ای جسورتر از «ون گوگ» و «گوگن»

پس از امپرسیونیسم، جنبش هنری جسورانه تر و چندوجهی به نام پست امپرسیونیسم به وجود آمد که بر رنگ ها و ضربات قلم موهای نقاشی تمرکز داشت.

این جنبش بیشتر با آثار هنری «وینسنت ون گوگ» و «پل گوگن» شناخته می شود که هر دو به شکل گیری این سبک در دهه های 80 و 90 کمک کردند.

- پس از امپرسیونیسم، جنبش هنری جسورانه تر و چندوجهی به نام پست امپرسیونیسم به وجود آمد که بر رنگ ها و ضربات قلم موهای نقاشی تمرکز داشت.

این جنبش بیشتر با آثار هنری وینسنت ون گوگ و پل گوگن شناخته می شود که هر دو به شکل گیری این سبک در دهه های 80 و 90 کمک کردند.

با این حالی یکی از هنرمندان کمتر شناخته شده ای که در کنار این نقاشان چیره دست فعالیت می کرد، امیل برنار بود.

به گزارش ایسنا، امیل برنار که یک هنرمند فرانسوی است در 18سالگی به زیبایی شناختی و ایده های دقیقی از نقاشی آوانگارد دست پیدا کرده بود.

زمانی که برنار با آنری دوتولوز ، گوگن و بعدها ون گوگ آشنا شد، با تبادل نامه ها و آثار هنری و یافتن فضاهایی برای نمایش نقاشی هایشان، به آن ها در فعالیت های خلاقانه آن ها پیوست.

در طول این مدت، او همچنین به پیدایش مجزاگری و ترکیب گری ، دو سبک فرعی پست امپرسیونیسم کمک کرد.

اما صرف نظر از ارتباط نزدیک او با تمام این شخصیت ها و جنبش های اصلی، برنار هرگز به سطح شهرت هنرمندان معاصرش دست پید�