چنگ رودکی و سحر شعری که امیر بخارا را بازگرداند

بهانه این یادداشت تعبیر «امیر بخارا» ست از زبان محمد علی موحد و نقبی است به روزگار سامانیان با یاد شعر و ترانه بوی جوی مولیان آید همی و با آرزوی ذوق فرهنگی به جای نگاه های سرهنگی - ماه، سوی آسمان آید همی میر، سرو است و بُخارا بوستان سرو، سوی بوستان آید همی   به تصریح نظامی عروضی شعر و آهنگ چنان بر جان امیر بخارا نشست که درنگ نکرد و در لحظه خِنگ (اسب) خود را خواست و به قصد بازگشت سوی بخارا تاخت.

 چنان که درصدر آمد بهانه این نوشته تعبیر امیر بخارا بود برای مدیر بخارا ولی به بهانه آن چند نکته دیگر هم قابل یادآوری است:   اول این که روح الله خالقی آهنگ ساز برجسته در دهه 40 خورشیدی اساس این ماجرا کار جاودانه چنگ رودکی را ساخته است.

دوم این که لابد با خود می گویید چه آدم های باذوقی بودند آنها که در دهه 60 نام تالار باشکوه رودکی را به مناسبت هفته وحدت به تالار وحدت تغییر دادند!  یعنی نه رودکی را می شناختند نه بخارا و سمرقند را نه روح الله خالقی را نه موسیقی را! منتها اگر 40 سال قبل ذوق هنری نداشتند و از اهمیت پیوندهای ایران بزرگ فرهنگی غافل بودند شاید بشود به حساب اقتضای غلبه ایدیولوژی بر فرهنگ و هنر و ادبیات در فضای آن سال ها یا به اقتضای جنگ و محدودیت رسانه ها گذاشت.