فروپاشی متروپل، سرافکنده از فساد و رانت

عبدالباقی را می توان تنه ی درختی تنومند از رانت و سوء استفاده دانست و برخی مسئولان خرد و درشت، برگ ها و شاخه ها.

ریشه ی این درخت را البته باید در جایی دیگر و زیر بستر حاضر جُست.

- عصر ایران ؛ حسین دلیر - سالی گذشت و امروز یادآور واقعه ی تلخ فروریختن برج متروپل است.

روز فروپاشی! روزی که اندک آرزوهای باقیمانده از آبادی آبادان، زیر آوار برج سرافکنده از فساد و رانت مدفون گشت.

روزی که طعم گس یادآوری اش به دیگر روزهای تلخ این دیار پیوند خورد.

همچون 28 مرداد هرسال که نمی گذارد فراموش کنیم چه به سر صدها تماشاچی گوزن ها در سینما رکس سال 57 آمد یا 31 شهریور که روز پایان آبادان در سال 59 بود.

و اینک دوم خرداد که در حافظه ی این شهر، روز پرده برداری از فساد پنهان می شود.

هیچ رخدادی بدین سان نمی توانست در یک دم، همه را متوجه مصائب آبادان کند.

تصویری غیر مخدوش و تقطیع نشده که نمایشی بلادرنگ از فساد نظارتی و رانت مدیریتی تلقی شد.

سقوطی که آواری بیش از ریزش یک ساختمان بر جای گذارد.

سقوط رؤیاها، آرزوها، امیدها و امتداد حسرت مردمی که تنها به گذشته ی خویش تکیه زده و به آن می بالند.

آبادانِ امروز، سال ها با تصویر شهری بدون تلخی و رنج های همیشگی فاصله دارد.