آیت الله بهجت در مورد کرامت ها به شدت اهل کتمان بودند

استاد بزرگوارم همیشه در حال ذکر خداوند متعال بوده و نفس اماره خود را کنترل و در جهت تدریس و کمک به طلاب و مردم از هیچ کوششی دریغ نکرد.

- خبرگزاری مهر -گروه دین و اندیشه- نگار احدپور اقبلاغ: روزهای پایانی اردیبهشت ماه 1388 یادآور روزهای تلخی برای مردم ایران است.

روح مطهر و نورانی فقیه عالیقدر و عارف روشن ضمیر حضرت آیت الله حاج شیخ محمدتقی بهجت در بیست و هفتمین روز از اردیبهشت 88 به ملکوت اعلی پیوست و دل مالامال از عشق به خدا و بندگان رنج کشیده صالحش از تپش ایستاد.

آیت الله محمدتقی بهجت فومنی در اواخر سال 1334 قمری در خانواده ای دیندار در شهر مذهبی فومن استان گیلان، چشم به جهان گشود.

تحصیلات ابتدایی را در مکتب خانه فومن به پایان برد، و پس از آن در همان شهر به تحصیل علوم دینی پرداخت.

پس از طی دوران مقدماتی تحصیلات دینی در شهر فومن، به سال 1348 قمری هنگامی که تقریباً 14 سال از عمر شریفش می گذشت به عراق مشرف شد و در کربلا اقامت گزید.

آیت الله بهجت در دوران سطح و خارج از محضر استادان بزرگی چون آیات: آقا سید ابوالحسن اصفهانی، آقا ضیا عراقی، و میرزای نایینی و حاج شیخ محمد حسین غروی اصفهانی بهره ها برد.

ایشان در ضمن تحصیل و پیش از دوران بلوغ، به تهذیب نفس همّت گمارده، و در کربلا در تفحّص استاد و مربی اخلاقی بر آمده و به وجود آیت الله سید علی آقای