در ستایس بطالت و بیکاری!

برتراند راسل می گوید انسان مدرن می پندارد هر کاری باید به خاطر چیز دیگری انجام شود: «قصابی که گوشت در اختیار شما می گذارد و نانوایی که نان، ارجمندند چون پول درمی آورند؛ - برتراند راسل می گوید انسان مدرن می پندارد هر کاری باید به خاطر چیز دیگری انجام شود: قصابی که گوشت در اختیار شما می گذارد و نانوایی که نان، ارجمندند چون پول درمی آورند؛ ولی وقتی شما از همین غذایی لذت می برید که ایشان عرضه کرده اند، کم عقلی بیش نیستید مگر آن که فقط بخورید تا برای کار کردن نیرو بگیرید.

  عصر ایران؛ هومان دوراندیش - در ستایش بطالت عنوان کتابی از برتراند راسل است که در سال 1932 نوشته شده.

این کتاب با ترجمه محمدرضا خانی و توسط پخش گزیده منتشر شده است.

 جان کلام راسل در این کتاب این است که زندگی مطلوب نیازمند پرکاری افراد نیست و زندگی اجتماعی و اقتصادی باید چنان سامان یابد که مردم کمتر کار کنند و اوقات فراغت بیشتری داشته باشند.

او می گوید اگر هر کس به جای هشت ساعت، روزی چهار ساعت کار کند، اولا کسی بیکار نمی ماند، ثانیا همه اوقات فراغت کافی پیدا می کنند و همین زمینه ساز برخورداری آن ها از زندگی مطلوب است.

به نظر راسل، کار در فرهنگ بشری تقدیس شده و مهم ترین کارکرد این تقدیس، کار نکردن اقلیت ثروتمند به بهای پرکاری اکثریت فقیر است.