کارآیی نظام قیمت گذاری محصولات تولیدی در ایران

وقتی از نظام قیمت گذاری در علم اقتصاد صحبت به میان می آید به طور کلی دو دیدگاه اقتصادی کاملا متمایز در ذهن متبادر می شود؛ اقتصاد اثباتی و اقتصاد دستوری که تقریباً در مقابل هم قرار دارند.

- به گزار، قیمت گذاری محصولاتی که بازار انحصاری در اختیار دارند از جمله لبنیات، خودرو و… یا خرید تضمینی کالاهای استراتژیک مثل گندم امری بدیهی در هر کشوری است.

چندی است این موضوع محل مناقشه شده و تولیدکنندگان عنوان می کنند نرخ های تعیین شده کمتر از قیمت تمام شده بوده و منجر به کاهش سرمایه تولیدکنندگان شده است.

از سوی به دلیل وضعیت خاص این محصولات و جلوگیری از افزایش بی رویه قیمت در بازار دولت چاره ای جز کنترل قیمتی ندارد.

امین دلیری، کارشناس اقتصادی و مدرس دانشگاه درباره کنترل قیمتی محصولات به مهر گفت: قیمت گذاری در ایران سابقه طولانی پیش از از انقلاب اسلامی دارد.

این موضوع در دوران هایی با شدت و ضعف با توجه به شرایط اقتصادی، نوسان داشته است.

در سال های پیش از انقلاب در سال 1340 خورشیدی نرخ گذاری کالاها و خدمات به وسیله یک کمیته دائمی نظارت و تثبیت قیمت ها با حضور نمایندگان وزارتخانه ها و سازمان های مرتبط در وزارت بازرگانی تشکیل شد.

وی افزود: در دهه 50 با توجه به شدت گرفتن نرخ تورم با افزایش درآمدهای نفتی و افزایش هزینه های جاری و عمرانی دول