کشف شگفت انگیز درباره زمین: همه چیز از این ابرشعله ها شروع شد!

رویداد کرینگتون یکی از قدرتمندترین طوفان های خورشیدی در تاریخچه جهان است.

این پدیده در سال 1859 اتفاق افتاد که تقریباً به اندازه 10 میلیارد بمب اتمی یک مگاتونی انرژی آزاد کرد، - اما حتی این رویداد نیز نمی تواند با قدرت یک ابر شعله برابری کند، چرا که قدرت یک ابر شعله می تواند صدها تا هزاران بار پرانرژی تر باشد.

  این نوع ابر شعله ها معمولاً فقط هر 100 سال یک بار فوران می کنند، اما شاید همیشه اینطور نبوده باشد.

طبق مطالعه ای که در سال 2016 در مجله Nature Geoscience بر روی مشاهدات داده های مأموریت کپلر ناسا، که بین سال های 2009 تا 2018 اطلاعاتی را در مورد سیارات مشابه زمین و ستاره های آنها جمع آوری می کرد، نشان داده شد که در طول 100 میلیون سال اول زمین، خورشید 30 درصد کم نورتر بوده است.

ابر شعله ها هر سه تا 10 روز یکبار از سطح خورشید منفجر می شدند.

  محققان برای مشاهده نقش ابر شعله ها در ایجاد اسیدهای آمینه در اوایل پیدایش زمین، دی اکسید کربن، نیتروژن مولکولی، آب و مقادیر متفاوتی از متان را در ترکیباتی از گازهایی که می توانستند در جو اولیه زمین پیدا کنند ترکیب کردند.

  سپس، با شلیک پروتون ها به مخلوط های گاز، توسط یک شتاب دهنده ذرات کوچک (معروف به شتاب دهنده پی در پی) یا مشتعل کردن آن ها با رعد و برق شبیه سازی شده، شروع به تولید اسیدهای آمینه و اسیدهای