حکمت پنجاه و دوم؛ چه کسانی را عفو کنیم؟

بدیهی است دستور عفو شامل کسانی نمی شود که از عفو و گذشت سوء استفاده کرده و بر جسارت خود می افزایند.

آن ها را جز کیفر و عقوبت اصلاح نمی کند.

- ایسنا/قم بدیهی است دستور عفو شامل کسانی نمی شود که از عفو و گذشت سوء استفاده کرده و بر جسارت خود می افزایند.

آن ها را جز کیفر و عقوبت اصلاح نمی کند.

در حکمت 52 نهج البلاغه آمده است: أَوْلَی النَّاسِ بِالْعَفْوِ أَقْدَرُهُمْ عَلَی الْعُقُوبَهِ؛ شایسته ترین مردم به عفو، قادرترین آن ها به مجازات است حجت الاسلام شکیبایی در گفت وگو با ایسنا به تشریح حکمت 52 نهج البلاغه امیرالمومنین (ع) پرداخته که شرح آن زیر آمده است: می دانیم یکی از عوامل ادامه نزاع ها و درگیری ها که گاه در میان دو قبیله یا فرزندان یک خانواده ده ها سال ادامه پیدا می کند، روح انتقام جویی و عدم گذشت است که هرچه جلوتر می رود مانند سیلاب شدیدتر می شود در حالی که اگر در همان مراحل آغازین یکی از دو طرف بزرگواری و گذشت کند نزاع برای همیشه پایان می یابد.

به علاوه، عفو و گذشت، شخص خطاکار را به تجدید نظر در کار خود و جبران خطا وا می دارد که برکات آن بر کسی پوشیده نیست.

مطالعه تاریخ پیامبر اکرم (ص) و امیرمومنان و سایر امامان(ع) معصوم نشان می دهد که آن ها با استفاده از این روش، دشمنان سرسخت را به زانو در آوردند و یا آن ها را به دوستان فداکار بدل