رقص رباعیات شاعر نیشابوری در هوای بندر

رباعیات پُرشور شاعر شوریده قرن 6، جور و جفای زمان را شناخته و هستی را با همه داشته ها و نداشته هایش به نقد می کشد.

تا جایی که اشعار پُرمغزش فرسنگ ها دور از زادگاهش راهی جنوبی ترین نقاط کشور و دمساز مردمان رنج کشیده ای می شود که تا پیش از ورود رباعیات خیام، - ایسنا/بوشهر رباعیات پُرشور شاعر شوریده قرن 6، جور و جفای زمان را شناخته و هستی را با همه داشته ها و نداشته هایش به نقد می کشد.

تا جایی که اشعار پُرمغزش فرسنگ ها دور از زادگاهش راهی جنوبی ترین نقاط کشور و دمساز مردمان رنج کشیده ای می شود که تا پیش از ورود رباعیات خیام، فقط غم را به دلیل داشتن شاعران دوبیتی سرایی چون فایز و مفتون در آیین های گروهی با نوایی حزین در شروه های دشتی راه داده بودند، بوشهری ها این بار به استقبال رباعیات شاعری می رفتند که آنها را به شاد زیستن در خاکی که انسان دیر یا زود به آن بازمی گشت، دعوت می کرد.

سابقه خیام خوانی یا همان خیامی در بوشهر مشخص نیست اما پای ثابت بزم های شبانگاهی در این شهر و ترکیبی جذاب از ادبیات، موسیقی و هنر است که روزگاری در جشن هایی چون حنابندان، ختنه سران، شب نشینی ها و محافل خصوصی برگزار می شود اما امروزه نوای آن را می توان حتی از کوچه پس کوچه ها و و کافه های دنج شهر شنید.