همسر شهید مدافع حرم: اصلا ًً دلم نمی خواهد پیکر همسرم را بیاورند/ شهیدی که پدر زنش را نفرین کرد!

صبح رفتنش به سوریه از خواب بیدار شدم.

ساک و ریش هایش را مرتب کردم.

با او شوخی کردم.

نیمرو دوست داشت.

تا دوش بگیرد برایش نیمرو درست کردم.

- خبرگزاری فارس ـ گروه حماسه و مقاومت ـ زهرا بختیاری: 27 اردیبهشت سالروز شهادت غلامعلی تولی از شهدای مدافع حرم گیلان است که سال 92 در سوریه به شهادت رسید و همین مناسبت سبب شد تصمیم بگیریم تا دقایقی با همسر او سلیمه علیاری صحبت کنیم.

اینکه در زندگی مشترک به آنها چه گذشته و در این 10 سال بی خبری از پیکر همسرش، چشم انتظاری را چطور تحمل کرده.

خانم علیاری به زیبایی و با آرامش جواب سوالات را می دهد، اما وقتی می پرسم چقدر دعا می کنید پیکر آقا غلامعلی برگردد، مکثی می کند و با جواب غیرمتعارفش غافلگیرم می کند.

آنچه در ادامه می خوانید شرح این گفت وگو است.

خانم علیاری چطور سرنوشت شما و شهید تولی را کنار هم قرار داد؟ خب هر دو اهل گیلان هستیم.

سبب آشنایی خانواده من با خانواده تولی روستاهای همجوارمان بود.

ما ساکن روستای پورت کاظم بودیم و خانواده غلامعلی در روستای پورت زینل زندگی می کردند.

قدیمی ها علت نام این دو روستا را خواهر و برادری می دانند که باعث آبادانی آنجا شدند.

پدر من زمین شالی داشت و پدرشوهرم گله دار بود.