روایتی از زندگی امام جعفرصادق (ع)

به گزارش خبرگزاری فارس از بجنورد، شبنم کاظمی مطلق؛ دوران امامتشان مصادف با شورش های متعدد و سرنگونی بنی امیه و روی کار آمدن بنی عباس بود.

روایت است، امام صادق همیشه در یکی از سه حالتِ نماز، تلاوت قرآن یا سکوت بوده است، چون نیمه شب برای خواندن نماز شب برمی خاست با صدای بلند ذکر می گفت و دعا می خواند تا اهل خانه بشنوند و هرکس بخواهد برای عبادت برخیزد.

هنگامی که مأموران حکومت برای دستگیری وی شبانه از دیوار منزلش وارد می شدند، او را در حال رازونیاز یافتند.

ایشان ذکر رکوع و سجود را بسیار تکرار می کرد.

می گویند که امام اهل شوخی بود و همیشه تبسم ملایمی به لب داشت.

وقتی اسمی از پیامبر می آمد رنگش به سبزی و سپس به زردی می گرایید.

امام جعفر صادق با کنیه ابوعبدالله و لقب صادق، معروف به امام جعفر صادق؛ بعد از پدرش امام محمدباقر و قبل از پسرش امام موسی کاظم، امام ششم شیعیان هستند.

ایشان به جهت جایگاه ویژه علمی نزد شیعیان، به رییس مذهب جعفری و همین طور رییس مذهب شیعه مشهور شده است.

امام صادق بیشتر عمر 65ساله ی خود را در مدینه گذراند و در سفرهایی پدرش امام محمدباقر را همراهی می کرد.

در یکی از این سفرها که به قصد حج صورت گرفت، امام صادق در دفاع از امامت پدرش سخنرانی کرد که موجب بدگمانی خلیفه ی وقت شد و باعث احضار ایشان و پدرشان به شام شد.