«مائوییسم»؛ پیوند مارکسیسم لنینیسم با سنت چینی

مائو معتقد بود وظیفه اصلی انقلاب چین جنگ رهایی بخش ملی علیه استیلاگران ژاپنی و امپریالیست های غربی است و این جنگ را باید با انقلابی دموکراتیک علیه بزرگ مالکان فئودالِ چین پیوند زد.

-   عصر ایران - مائوییسم (Maoism) به اندیشه ها و نظریه های سیاسی مائوتسه تونگ بنیانگذار جمهوری خلق چین اطلاق می شود.

مائوییسم در واقع کوششی بود برای پیوندزدن مارکسیسم لنینیسم به سنت های چینی.

به همین دلیل در چین آن را مارکسیسم-لنینیسم-مائوییسم می نامیدند.

  مائو معتقد بود وظیفه اصلی انقلاب چین جنگ رهایی بخش ملی علیه استیلاگران ژاپنی و امپریالیست های غربی است و این جنگ را باید با انقلابی دموکراتیک علیه بزرگ مالکان فئودالِ چین پیوند زد.

  منظور او از انقلاب دموکراتیک، انقلاب اجتماعی بود که باید طبقه حاکم را سرنگون می کرد.

یعنی چیزی بیش از انقلاب سیاسی ، که هیأت حاکمه را سرنگون می کند.

  مائو معتقد به رابطه تنگاتنگ میان روش های سیاسی و نظامی در انقلاب چین بود؛ و قدرت را ناشی از لوله تفنگ می دانست.

او مناطق روستایی را پایگاه و روستاییان را پایه انقلاب چین محسوب می کرد.

  به همین دلیل نوعی ضدیت با شهر و فرهنگ شهری در مائوییسم وجود داشت که بعدها در حکومت پل پوت در کامبوج به شکل جنون آمیزی متجلی شد.