فصل ششم کتاب فقاهت و امامت/ پیشوایی که منبر و کرسی تدریس وامدار روشنگری اوست

خبرگزاری فارس_شیراز؛ فاطمه دیباور: هنوز هم جویبار معارف زلال تو سیراب کننده تشنگان حقیقت است، چرا که پیشوای یکه تازان صدق و صداقتی و آموزه های نابت هماره آسمان فقاهت را ستاره باران می کند.

تو جاری ترین تفکر ماندگار شیعه ای که علوی زیستن و علوی ماندن را زیبا تفسیر می کنی و هارون مکی ها را که با فرمانت بی پروا بر شعله های آتش به سلامت بیرون می آیند، می پرورانی.

  تواتر احادیث صداقت فقط به یمن شنیده شدن از دهان توست.

منبر و قلب کرسی تدریس، تابندگی خویش را از روشنگری تو وام گرفته و فقه، تفسیر، کلام و طب با تو مراتب کمال را پیموده است.

مبارزه در سلوک تو معنا می یابد، آن گاه که در دوران امویان آشکارا جهاد می کنی و در زمان عباسیان، رسم تقیه را در پیش می گیری و از تهدید و تبعید هراسی به دل راه نمی دهی.

دانش در سایه بذرهایی که در کشتزار دین کاشتی، پرثمر گشته و مکتب صدق تو هماره ناشر فرهنگ ختم المرسلین است.

شیعه، تفسیر مصحف آسمانی را مرهون بینش صادقانه توست و احکام تشیع، تبلیغ فقیهانه را با بیان شیوای تو به نظاره نشسته است.

تاریخ، محو تماشای یاران راستین و بینش تشکیلاتی پنهان تو است و مرام تو زراره ها و هشام بن حکم ها را در گستره زمان می پروراند.