به نام و کام دلال قالی نشین

کمرش زیر بار 60 سال قالیبافی خم شده اما هنوز بازنشسته نشده چرا که هر چه می کارد به نام و کام دلالان درو می شود؛ دستمزد پایین است و صنایع دستی تولیدی این بانوی هنرمند کهگیلویه و بویراحمد با قیمت های خیلی بیشتر توسط واسطه ها در استانهای دیگر فروخته و یا به کشورهای دیگر صادر می شود؛ - در یک کلام قصه و غصه این روزهای هنرمندان این است که قالی نشین باشند نه قالیباف! یک بانوی تولید کننده صنایع دستی اهل یکی از روستاهای دهستان سادات محمودی شرایط این روزهای صنایع دستی را نامناسب توصیف می کند و به خبرنگار ایسنا می گوید؛ هرچه زحمت می کشیم سود و نفعش نصیب دلالان می شود.

وی عنوان می کند: کسب و کار ما قالی بافی است؛ مواد اولیه را از شیراز می آورند و محصولات و تولید ما را بین 300 تا 500 هزار تومان می خرند و در حالی که همین محصولات را با قیمت های چند میلیونی در استان های دیگر می فروشند و یا به کشورهای دیگر صادر می کنند.

یک بانوی دیگر نیز در این زمینه تاکید می کند؛ ما دسترسی مستقیم به مواد اولیه نداریم بلکه یک نفر مواد اولیه را به ما می دهد و محصول را با نازل ترین قیمت از ما خریداری می کند که این مبلغ شاید در حد دستمزدمان هم نشود؛ در صورتی که دستگاه های متولی و دولت مواد اولیه را برای ما تامین کنند و زمینه فروش مستقیم و حتی صادرات برای خود تولید کنند�