روایت فارس از عدم علاقه دانشجویان به رشته تحصیلی؛ وقتی زور مدرک گرایی به علاقه می چربد

25 دانشجو روی صندلی های ناراحت دانشگاه نشسته اند، استاد میانسال روی صندلی چرمی لم داده و در حالی که عینک نیمه خود را بر سر بینی گذاشته با تن صدای یکنواخت و آرام صحبت می کند.

- گروه دانشگاه خبرگزاری فارس؛ هر چقدر حساب کنی 3_4 سال است و بس! ولی به چه قیمت؟ در مترو ایستاده بودم که به طور اتفاقی مخاطب درد دل های مادری شدم که پسرش ترجیح داده بود در رشته ای که موردعلاقه اش نیست در دانشگاهی که اتفاقا از محل زندگی شان هم دور است تحصیل کند، به دلیل اینکه به سربازی نرود.

مادر این پسر می گفت: رفت و آمد از تهران تا سمنان سخت و البته هزینه بر است اما پسرم برای آنکه به سربازی نرود رشته و دانشگاهی که به آن علاقه ندارد را انتخاب کرده است؛ بیشتر نگران عمر هدر رفته اش هستم.

این موضوع در ذهنم جرقه ای تولید کرد و به سبب آن فردای آن روز به سراغ دانشجویان در دانشگاه ها رفتم.

عصر سه شنبه بود که به یکی از دانشگاه های تهران رفتم، وقتی وارد دانشگاه شدم جمع گردی از دانشجویان را دیدم که در حیاط نشسته بودند، به بهانه سوال که دانشکده علوم انسانی کدام سمت است به سمتشان رفتم و سر بحث را درباره اینکه به رشته خود علاقه دارند یا نه باز کردم.

چند نفر از آن ها گفتند که از صبح کلاس تخصصی دارند و به دلیل اینکه نمی توانند جو کلاس را تحمل کنند به کلاس نرفته اند.