بگو در نماز عشق چه خواندی؟!

سردار! نمی دانم اصرارت برای زود رفتنت چه بود، اصلا چرا اینقدر شماها اصرار دارید بروید، که چه بشود؟ این روزهای سخت را نبینید!؟ پس ما چه؟! - خبرگزاری فارس-همدان؛ علی پنبه ای:  سلام سردار .

حتما این واژه برایت خیلی ثقیل است، چون عکسی هم که از تو به یادگار مانده با لباس سبز پاسداری است و درجه سرتیپی.

هر گوشه و کنار شهر که برویم ردی از آن هست.

در زمانه ای که برخی حضرات آویزان القاب و عناوین پرطمطراق هستند و تا از پس نامشان دکتر و مهندس نیاوری ناراحت می شوند، چه خوش است یادی از شما کردن.

اما من بنا به عادت بگذار سردار بخوانمت، سرداری که در دلمان جا دارد و بر قلبمان حکمرانی می کند.

چقدر دوست داشتم این روزها بودی، چقدر جای تو و مصیب و دیگران خالی است؛ گاهی عمو اکبر(اکبر امیرپور) را می بینیم گاهی هم کریم مطهری را، همه ورد زبانشان علی آقاست.

کریم مطهری کتاب خاطراتش را منتشر کرده(1) اما آنقدر حرف از علی آقا در آن آمده که بیشتر کتاب تو می دانندش، کتابی که درباره تو سخن می گوید.

هنوز آقاکریم در کسری از ثانیه گریه می کند و بعد می خندد؛ کافی است از عمادی(2) حرفی بزنیم تا او بعد از 36 سال همچنان بغض کند و ریز ریز اشک بریزد.