از اُتیسم تا نظریه ذهن

اُتیسم یا درخودماندگی نوعی اختلال رشدی از نوع روابط اجتماعی است که با رفتارهای ارتباطی و کلامیِ غیرطبیعی نمایان می شود.

علائم این اختلال عموماً در کودکی بروز می کند و علت اصلی آن هنوز ناشناخته است.

- ایسنا/مرکزی اُتیسم یا درخودماندگی نوعی اختلال رشدی از نوع روابط اجتماعی است که با رفتارهای ارتباطی و کلامیِ غیرطبیعی نمایان می شود.

علائم این اختلال عموماً در کودکی بروز می کند و علت اصلی آن هنوز ناشناخته است.

به گزارش ایسنا، این اختلال بر رشد طبیعی مغز در حوزه تعاملات اجتماعی و مهارت های ارتباطی، تأثیر می گذارد.

کودکان و بزرگسالان مبتلا به اُتیسم، در ارتباطات کلامی و غیر کلامی، تعاملات اجتماعی و فعالیت های مربوط به بازی مشکل دارند.

این اختلال، ارتباط با دیگران و دنیای خارج را برای آنان دشوار می کند.

طبق برخی دیدگاه ها، اُتیسم را می توان به کوه یخ در اقیانوس تشبیه کرد.

بخش کوچکی از آن را می بینیم ولی بخش اصلی و بزرگتر آن که علت ظهور و ایجاد این بخش است، زیر آب بوده و بر ما پوشیده است.

اتیسم دنیای رازآلودی با بخش عظیمی از نادیده ها و نادانسته ها است.

رفتارهایی که از یک فرد مبتلا به اتیسم بروز می کند، نمود ناچیزی از فعل و انفعالات پیچیده ای است که همچنان ناشناخته باقی مانده و هر چه علم به سمت رمزگشایی این نادانسته ها پیش می رود