حکمت چهل وچهارم؛ خوشا به حال اینان

کارشناس نهج البلاغه به تشریح حکمت چهل و چهارم نهج البلاغه پرداخت.

- ایسنا/قم کارشناس نهج البلاغه به تشریح حکمت چهل و چهارم نهج البلاغه پرداخت.

در حکمت 44 نهج البلاغه آماده است: طُوبَی لِمَنْ ذَکَرَ الْمَعَادَ، وَ عَمِلَ لِلْحِسَابِ، وَ قَنِعَ بِالْکَفَافِ، وَ رَضِیَ عَنِ اللَّهِ؛ خوشا به حال کسی که (پیوسته) به یاد معاد باشد و برای روز حساب عمل کند به مقدار کفایت قانع گردد و از خدا راضی باشد حجت الاسلام شکیبایی در گفت وگو با ایسنا به تشریح حکمت 44 نهج البلاغه امیرالمومنین (ع) پرداخته که شرح آن زیر آمده است: امیرالمومنین (ع) در این گفتار پرمعنای خود به چهار جمله اشاره می کند و آن را مایه خوشبختی انسان می داند که جمله سوم و چهارم آن با حکمت 43 مشترک است.

هنگامی که واژه معاد گفته می شود دنیایی در برابر انسان مجسم می گردد که در آن موازین سنجش اعمال برپاست و نامه های اعمال به دست افراد است؛ گروهی (نیکوکاران) به دست راست و گروهی (بدکاران) به دست چپ، همان نامه عملی که لاَ یُغَادِرُ صَغِیرَهً وَلاَ کَبِیرَهً إِلاّ أَحْصَاهَا؛ هیچ عمل کوچک و بزرگی از صاحب آن سر نزده مگر این که در آن احصا شده است همه از سرنوشت خود نگران اند و اضطراب بر همه حاکم است.