تکذیب مرگ دو مازندرانی بر اثر ابتلا به «تب شالیزار»

مدیرگروه عفونی دانشگاه علوم پزشکی مازندران گفت: در خصوص تب شالیزار در مازندران مصاحبه ای انجام نداده ام و آماری که در خصوص فوت بر اثر این بیماری به بنده نسبت داده شده، - تب شالیزار با اصطلاح علمی لپتوسپیروز که به عنوان یک بیماری مسری، بومی و فصلی در مازندران و دیگر استان های شمالی شناخته می شود هر ساله از اردیبهشت ماه و همزمان با گرم شدن تدریجی هوا و اوج گیری کشت برنج، شایع می شود و تا شهریور ماه و پایان زمان برداشت محصول، نگرانی ها در افزایش ابتلا به این بیماری در استان ادامه دارد.

  بیماری تب شالیزار فقط کشاورزان و شالیکاران را درگیر نمی کند، بلکه برخی صیادان، معدنچیان و قصابانی را که بدون رعایت مسائل بهداشتی با حیوانات در تماس هستند در معرض خطر این بیماری قرار دارند.

  تب شالیزار به طور کلی از طریق تماس با آب، غذا و خاکی که با ادرار حیوانات وحشی و اهلی آلوده شده باشد، به افرادی که با این عناصر در تماس هستند، منتقل می شود و در حالت عادی و در صورت محافظت و مراقبت این بیماری منتقل نمی شود، اما اگر پوست زخمی و جراحت دیده یا اعضای مخاطی بدن مانند چشم، بینی و دهان در معرض و تماس با عناصر آلوده قرار گیرد، بیماری به فرد منتقل می شود.