یک مدرسه در دل مدرسه ای دیگر متولد می شود

وارد خیابان سمیه غربی می شویم و در همان ابتدا به دیواری طویل، خسته و رنگ و رو رفته می رسیم.

همینجاست؛ دبستان پسرانه ارم.

مدرسه ای قدیمی در شهرک ارم که  سال هاست هر روز هیاهوی  1700 دانش آموز را به جان می خرد و در سرپناه علم آموزیشان می شود.

  حیاط و ساختمان قدیمی مدرسه هم دست کمی از دیوار بیرونی ندارد و هر گوشه اش تنه لخت دیوار از بین رنگ های از نفس افتاده بیرون زده و به چشم ها دهن کجی می کند.

معاون مدرسه هم در حضور مسوولان  از کمبود فضا، امکانات گرمایشی و سرمایشی و .

گلایه می کند.

البته که رنگ رخساره خبر می دهد از سر درون!  تولد مدرسه ارم 2 در دل  مدرسه ارم 1 اگرچه فرسودگی مدرسه  و مشکلات بیشمارش ذهنم را خط خطی کرده اما فکر اینکه با ساخت 12 کلاس بچه ها سال دیگر را با آرامش بیشتر و در فضای بهتری درس می خوانند، حالم را بهتر می کند.

اینکه در این وانفسا که یک قِران هم روی هوا زده می شود، هنوز انسان هایی هستند که از میلیون ها تومانشان می گذرند تا خدمتی به خلق الله کرده باشند، چراغ امید به زندگی و وجود انسانیت در دلم روشن می شود.

  قرار است سعید پورکاشانی 2 میلیارد و محمدرضا زهیری 500 میلیون تومان برای ساخت 12 کلاس جدید در حیاط  این مدرسه هزینه کنند.