هر آنچه در لندفیل سراوان گذشت/از بهسازی و درختکاری تا علامت سؤالی برای ورود مجدد زباله خشک به سراوان

به گزارش خبرگزاری فارس از رشت، فاطمه احمدی؛ اولین روز از دومین ماه سال گذشته بود که در بین مردم سراوان حضور یافتیم و صدای دردهایشان را به گوش مسؤولان استانی رساندیم.

مردمی که سالیان سال است با اینکه در قلب جنگلی زیبا زندگی می کنند اما عطر لطیف جنگل را استشمام نمی کردند.

مردم روستای سراوان، خسته از انباشت زباله در دل جنگل و آزرده از نفوذ شیرابه های زباله به رودخانه های زیبایی بودند که از قلب جنگل می گذشت.

آبیِ رودخانه هایی که باید زیستگاه حیوانات آبزی و تفریحی برای آب تنی حیوانات جنگلی می بود به سیاهی گرویده بود.

(اینجا ) سراوان قبل از آغاز پروژه بهسازی   مراتع و جنگل هایی که درختان هیرکانی را به آغوش کشیده بود و درختان سرفرازی که صاحبخانه جنگل سراوان و میزبان حیوانات این جنگل بودند سر خم کرده و دلگیر بودند از این بی مبالاتی سالیانِ درازی که بر سر سراوانِ مظلوم آمده بود.

مردم دلگیر بودند، حرف داشتند، درد داشتند، گفتند و شنیدم و نوشتم.

پس از آن دیدار، استاندار به میان مردم رفت.

حرف هایشان را شنید و به آن ها قول پیگیری داد.

استاندار در دیدار با مردم سراوان قول داد تا از ورود زباله جدید به این محل جلوگیری کند و تا امروز نیز این وعده عملی شده است.