صفر تا صد ادای سوگند در دادگاه /مجازات سوگند دروغ چیست؟

سوگند به معنای شهادت گرفتن خداوند بر صحت ادعای شاکی یا متهم است که در قانون مجازات اسلامی به شرایط ادا کننده، چگونگی ادای سوگند، شرایط سوگند و طرق ادای آن پرداخته است.

- به گزارش خبرنگار قضایی خبرگزاری فارس، سوگند یکی از پنج ادله ای است که قاضی به استناد آن می تواند حکم صادر کند.

مواد 201 تا 210 قانون مجازات اسلامی به این مهم پرداخته است.

  سوگند به معنای شهادت گرفتن خداوند بر صحت ادعای شاکی یا متهم است.

سوگند یکی از ادله اثبات دارای موضوعیت محسوب می شود که از نظر تقدم و تأخر، پس از علم قاضی، اقرار و شهادت در رده چهارم قرار می گیرد؛ لذا در صورتی که فرضا مفاد شهادت با سوگند متعارض باشد، دادگاه اصل بر صحت شهادت قرار داده و مطابق آن حکم می دهد.

  بر اساس ماده  201 قانون مجازات اسلامی، سوگند عبارت از گواه قراردادن خداوند بر درستی گفتار اداکننده سوگند است.

  اداکننده سوگند می تواند شاکی یا متهم باشد.

در ماده 331 قانون آیین دادرسی کیفری آمده است که تقاضای سوگند قابل توکیل است و وکیل در دعوی می تواند در صورتی که در وکالت نامه تصریح شده باشد، طرف را سوگند دهند؛ اما سوگند یادکردن قابل توکیل نیست و وکیل نمی تواند به جای موکل سوگند یاد کنند.