در وصف «عباس براتی پور»/ مرگ خاموش شاعری روشن!

«عباس براتی پور» شاعر انقلابی اول اردیبهشت ماه 1402 در سن 80 سالگی در سرمای دماوند و با مرگی خاموش به دیدار معبود شتافت؛ اما باید از او بیشتر گفت.

- خبرگزاری فارس- سمنان: استاد عباس براتی پور شاعری سنتی سرا، هم قطار با یاران شفیقش مهرداد اوستا، مشفق کاشانی، محمود شاهرخی، یاور همدانی، صفا لاهوتی، محمدعلی مردانی و حمید سبزواری بود که جملگی به مقصد آخرت رسیدند؛ اما یادشان باقی است.

معمولاً مرگ شاعران و هنرمندان غریبانه به گوش می رسد.

مهرداد اوستا و مشفق کاشانی در نشست شاعران و در حال سرودن شعر به دیدار معبود رفتند و مرگی شاعرانه داشتند؛ اما غروب عمر زنده یاد براتی پور در اول اردیبهشت 1402 در 80 سالگی شاعر، در سرمای دماوند و با مرگ خاموش بسیار غمگنانه بود.

حتی در رسانه ها نیز این خبر عمدتاً خاموش ماند.

این سعادت را داشتم که با دعوت ایشان در دو شب شعر با این عزیز همراه باشم که در هر دو جا، اجرای برنامه را هم به عهده داشت.

یک موردش در خیابان حافظ اجرا شد که مطلع غزلش در خاطرم هست: سوگند به زمزم نمازت با زمزمه های سوز و سازت آقای قرائتی آن شب، شعر را تمهید کرده بود و به شاعران پارچه کت و شلواری دادند و مورد دیگر در خیمه بزرگ میدان هفتِ تیر به نام شب شعر ثارالله بود که به شاعران دختری که برای قرائت شعر معرفی کردم، یک قواره چادر مشکی دادند.