چگونه پرتغال با کودتا به دموکراسی رسید؟

مهم ترین مطالبات اپوزیسیون نظامی و غیرنظامی در پرتغال در سال 1974 عبارت بود از: پایان اشغال سرزمین های مستعمراتی پرتغال، آزادی های مدنی، توسعه اقتصادی.

- عصر ایران؛ هومان دوراندیش - در نوشته مربوط به برزیل و آرژانتین ، به نقش حکومت و اپوزیسیون در دموکراتیک شدن نظام سیاسی این دو کشور پرداختیم و نوشته حاضر به همین موضوع در پرتغال می پردازد.

در سلسله گذارهایی که تقریبا در 25 سال آخر قرن بیستم رخ دادند و ساموئل هانتینگتون آن ها را موج سوم دموکراسی نامیده، نخستین مورد، دموکراتیک شدن نظام سیاسی پرتغال بود.

در پرتغال فرایند فروپاشی از طریق کودتا بوقوع پیوست.

بنابراین اپوزیسیون غیرنظامی در فروپاشی دیکتاتوری حاکم بر این کشور نقشی نداشت.

در پرتغال جنبش افسران که گروهی زیرزمینی متشکل از افسران جزء و درجه داران بود، در سال 1974 علیه حکومت کودتا کرد و آن را برانداخت و سپس آزادی های مدنی را در کشور برقرار ساخت.

کودتای افسران در پرتغال دست کم به سه نام مشهور شد: انقلاب میخک، انقلاب جمهوری، انقلاب دموکراتیک.

دلیل اطلاق نام انقلاب دموکراتیک بر این کودتا این بود که کودتا بدون کشتار و خونریزی انجام شد.

افسران انقلابی، با کودتای خودشان رژیم سالازار را در 25 آوریل 1974 سرنگون کردند.