دموکراسی، مبنای وحدت ملی در آفریقای جنوبی

شکاف سیاه و سفید در آفریقای جنوبی، در واقع یک شکاف ساختاری فعال بود که با تحقق نظام سیاسی دموکراتیک، به شکافی غیرفعال بدل شد.

با حذف دیکتاتوری سفیدپوستان، - دموکراسی سیاهان توانست این شکاف اجتماعی بحران ساز را غیرفعال کرده و آغوش آفریقای جنوبی را به روی وحدت ملی بگشاید.

عصر ایران؛ احمد فرتاش - آفریقای جنوبی کشوری است با شکاف های اجتماعی فراوان.

منهای شکاف نژادی، این کشور همواره با شکاف های قومی و زبانی نیز مواجه بوده است.

81 درصد جمعیت آفریقای جنوبی را سیاه پوستان و 9 درصد را سفیدپوستان تشکیل می دهند.

باقی جمعیت نیز متشکل از رنگین پوستان و آسیایی ها است.

شکاف های مذکور، بخصوص شکاف نژادی، تا پیش از به قدرت رسیدن نلسون ماندلا چونان تیشه هایی بر ریشه وحدت ملی در آفریقای جنوبی فرو می آمدند.

دیکتاتوری سفیدپوستان در این کشور از سال 1948 با اعلام سیاست برتری سفیدپوستان و اجرای برنامه سخت گیرانه جداییِ نژادی، تشدید شد.

این تحول، رادیکالیزه شدن مبارزات کنگره ملی آفریقا را در پی داشت؛ کنگره ای که در سال 1912 برای تامین حقوق دموکراتیک سیاهان تاسیس شده بود.

در اواخر دهه 1940، روشنفکران جوان آفریقای جنوبی، همچون نلسون ماندلا و الیور تامبو، توانستند نقش فعال تری در کنگره ایفا کنند.