ادیبستان «تابناک»؛ شماره پنجم

«تابناک» در راستای اعتلای فرهنگ و ادبیات ایران به صورت هفتگی بخشی را به این مهم اختصاص داده است.

در همین چارچوب در «ادیبستان»، بسته ادبی تابناک با مجموعه ای از شعر، - غزلی از عراقی شاد کن جان من، که غمگین استرحم کن بر دلم، که مسکین است روز اول که دیدمش گفتم:آنکه روزم سیه کند این است روی بنمای، تا نظاره کنمکارزوی من از جهان این است دل بیچاره را به وصل دمیشادمان کن، که بی تو غمگین است بی رخت دین من همه کفر استبا رخت کفر من همه دین است گه گهی یاد کن به دشناممسخن تلخ از تو شیرین است دل به تو دادم و ندانستمکه تو را کبر و ناز چندین است بنوازی و پس بیازاری  آخر ای دوست این چه آیین است؟ کینه بگذار و دلنوازی کنکه عراقی نه در خور کین است حکایت ادبی در محفلی ادبی واژه های زیر را به استاد بهار گفتند تا بداهه گویی کند، تسبیح، چراغ، نمک، چنار بهار سرود: با خرقه و تسبیح مرا دید چو یارگفتا ز چراغ زهد ناید انوار کس شهد ندیده است در کام نمککس میوه ندیده است حکایت ادبی   بدیععلمی در ادبیات وجود دارد بنامِ بدیع.

آنچه کلام معمولی را به کلام ادبی تبدیل می کند بدیع نامند و شامل سه فن به اسامی معانی، بیان و بدیع است که بر جمله آنها علم بدیع گویند.

انواع بدیع؛صنایع لفظیه در بدیع آن است که صورت لفظی کلام را زیبا کند و صنایع معنوی در بدیع آن است که کلام را