مایه حیاتِی که در بیرم سرطانزاست؛ مسؤولین تا کِی از آب مضایقه می کنند؟!

آ با کلاه ب آخر، مشق آب.

اینجا بیرم است شهر وعده ها، بچه ها مشق آب می نویسند اما در حسرت آبَند، سرطان در جانشان رخنه می کند و چشمان بیمارشان رد وعده های بی سرانجام را دنبال می کند.

- به گزارش خبرگزاری فارس از لارستان، بیرم یکی از کهن ترین بخش های لارستان آنچنان از رنج نبودِ آب آشامیدنی سالم رنج می برد که به غیزانیه دوم مشهور است.

بیرم شهر وعده هاست، این کهن دیار وعده های بسیاری را به خود دیده است اما چیزی عایدش نگشته، مردم در بیرم چشم انتظارند،چشم انتظار یک جرعه آبی که سالم و قابل شرب باشد، آبی که نیترات نداشته باشد، تلخ نباشد، چشم و صورت را نسوزاند، در کلیه ها سنگ نسازد.

  اینجا بچه ها با حسرت نوشیدن یک جرعه آب سالم به دنیا می آیند با همان حسرت بزرگ می شوند، در صف خرید آب قد می کشند،  دچار بیماری های گوارشی و سرطان های مختلف می شوند  و دست آخر با همان حسرت دل از دنیا بریده و می روند! حسرت آب آشامیدنی در بیرم یک میراث شوم ماندگاری است که از نسلی به نسل دیگر منتقل شده، در این شوربختی چراغ خانه ها خاموش و چراغ مهاجرت روشن است، مهاجرت بخاطر آب! رنج بی آبی آن هم در منطقه ای که گرما بر آن چنبره می زند مردم را به ستوه می آورد و قید زادگاهشان را می زنند حداقلش این است که با مهاجرت یک لیوان آب سالم برای خوردن پیدا می کنند.