بناهای تاریخی، الگویی از فرهنگ

همه ما ناخواسته در طول سال شاهد تخریب یک اثر و یا محوطه تاریخی هستیم که دلمان را به درد می آورد و نهایت کاری که از دستمان بر می آید، جز آه و افسوس چیزی نیست.

- در نظر عوام و به خصوص سودجویان و اکثر دستگاه های شهری، میراث فرهنگی را مخالف و مقابل توسعه می دانند و از این سیستم به عنوان یک مانع و مزاحم یاد می کنند، اما آیا در حقیقت اینگونه است؟ برای پاسخ این سوال باید کمی تامل و کنکاش کنیم به نقش هویت و تاریخ و تعریفی از میراث فرهنگی و نقش آن در توسعه جوامع داشته باشیم.

محمدرضا پهلوان، کارشناس میراث فرهنگی به بهانه 29 فروردین ماه روز جهانی ابنیه و محوطه های تاریخی طی یادداشتی آورده است: به زبانی ساده میراث فرهنگی به 2 بخش تقسیم می شود، میراث فرهنگی ملموس و مادی یا منقول، یعنی آنچه قابل دیدن و لمس کردن است مانند اماکن تاریخی و گردشگری و اموال موزه ها که به آن اموال منقول نیز می گویند و بخش دیگر میراث فرهنگی ناملموس و معنوی، یعنی آنچه دیده نمی شود اما وجود دارد که آیین و آداب و رسوم، فرهنگ، گویش، زبان، فولکلور، پوشاک و به طور کلی آنچه مربوط به مردم شناسی فرهنگ عامه است، را شامل می شود.

شورای بین المللی ابنیه و محوطه های تاریخی (ایکوموس) که زیر نظر یونسکو فعالیت می کند، به منظور حفظ و احیای این اماکن به صورت یک سازمان یا موسسه ای غیران�