مردی که شرحِ اسم خویش بود

عماد افروغ.

یک نام و نشان است برای یک جامعه شناس متاله.

چیزی که در شناسنامه ها می نویسند.

برای من اما این دو کلمه یک جهان معنا دارد.

او شرحِ اسم خویش بود.

- فارس پلاس؛ دیگر رسانه ها- الف نوشت: دامنه تابشش تا دور دست های زمین می رفت.

ان شاءالله تا دور دست های زمان هم خواهد رفت.

او در حصرِ زمین نمی ماند.

از این سو به سوی دیگر بار کلمه و آگاهی به دوش می کشید.

از این دانشگاه به آن دانشگاه.

از این محفل علمی به آن محفل و از این رسانه به آن رسانه.

حتی به روستاهای دور.

مرحوم عماد افروغ هر سال تاسوعا و عاشورا در روستای لفور از توابع سوادکوه به سخنرانی در جمع اهالی این خطه می پرداخت انگار می خواست کلمات زلال عاشورا را در روستای فطرت ذهن آدم ها بکارد.

نویسنده کتاب عاشورا و رهایی رهایی را در عاشورا یافته بود و برای آشنا کردن مردم با این حقیقت پا به راه بود.

او به دنبال ریشه های عاشورا به نهج البلاغه نقب زده بود و واپسین سال های حیاتش را مشغول پژوهش در نهج البلاغه بود.

کاری که ناتمام ماند.

شاید هم او سهم خویش را تمام و کمال انجام داد و دیگری باید با همین نگاه از میانه برخیزد و ادامه راه را برود.

کوچ او در شب قدر 23 رمضان الکریم، برای او معنای برکت داشت.