باز نشر یک گفت و گو: عماد افروغ و ماکیاولیسم مذهبی

سیاسی شدن دین به جای دینی شدن سیاست به حکومت لاییک می انجامد.

- ماکیاولیسم مذهبی به این معناست که ما همین ماکیاولیسم را در زمینه تاریخی و در ذیل گفتمان دیگری و با تمسک به ابزارهای دیگری محقق می کنیم.

یعنی اگر ماکیاولیسم در غرب در بستری از جدایی اخلاق و سیاست مطرح می شود، ماکیاولیسم در جامعه ما می تواند در بستر دیگری که مبتنی بر پیوند اخلاق و سیاست است مطرح و محقق شود.

در غرب چون جدایی اخلاق و سیاست وجود دارد، رفتارهای ماکیاولیستی آسیب چندانی به اخلاق فردی وارد نمی کند.

زیرا فرض اساسی این است که اخلاق از سیاست جداست و این زشتی ها و پلشتی ها، با هر توجیهی، فقط در عرصه سیاست رخ می دهد و بنابراین آلودگی اش دامن اخلاق را نمی گیرد.

اما وقتی که شما این ماکیاولیسم را در یک جامعه دینی پیاده می کنید، با توجه به پیوند اخلاق و سیاست ( چه در عرصه سیاست و چه در عرصه مدنی )، کل اخلاق را تحت الشعاع قرار می دهد.

یعنی اگر اباحه گرایی در سیاست رسمی ما باب شود، با توجه به ارتباطات تاریخی ، فرهنگی و مدنی و نیز با توجه به مبانی ارزشی انقلاب اسلامی، دامن عرصه عمومی و مدنی را هم می گیرد و اباحه گرایی دولتی به اباحه گرایی عمومی بدل می شود.