محسن تنابنده شاه نقش دیگری رو کرد

نه تصاویر آخرالزمانی معدن، نه قاب بندی های زیبا و کارت پستالی نایب سرخی ها.

برگ برنده رهایم کن -فارغ از تمام کم و کاستی ها یا جذابیت هایش- چیز دیگری است.

- نه تصاویر آخرالزمانی معدن، نه قاب بندی های زیبا و کارت پستالی نایب سرخی ها.

برگ برنده رهایم کن -فارغ از تمام کم و کاستی ها یا جذابیت هایش- چیز دیگری است: جور کردن درست و دقیق در و تخته نقش و بازیگر آن هم با استفاده از بازیگرانی که یا شمایلی تثبیت شده در ذهن مخاطب دارند یا به دلیل ویژگی های شخصی نمی توانند در اجرای نقش ها، خودشان را پنهان کرده و تمام و کمال به شکل آن در آیند.

امری که ریسک پذیری بالای کارگردان، شناخت دقیق نقش توسط بازیگر و هدایت درست در صحنه را نشان می دهد.

محسن تنابنده شاه نقش دیگری رو کرد رهایم کن -مثل هر اثر دیگری- ضعف هایی دارد که ممکن است بیننده را دچار دودلی کند؛ از اسلوموشن های وقت و بی وقت تا قابل پیش بینی بودن خط عاشقانه داستان -برخلاف غافلگیری هایی که در داستان های فرعی شاهدش هستیم- و.

با وجود همه اینها رهایم کن آنی دارد که مخاطب را درگیر می کند.

از خرده داستان های متعدد گرفته تا نمایش فضاهایی غیرمعمول و بعضا هولناک معدن و معدنچی ها، تصویربرداری عموما تمیز و چشم نواز، شخصیت پردازی های کم نقص و پرهیز از افتادن در دام عاشقانه های عامه پسند و تکراری (البت