شبی که مولود کعبه به خدای کعبه پیوست

آمدنت از کعبه بود و حضورت «لا فتی إلا علی لا سیف إلا ذوالفقار» و رفتنت «فُزْتُ وَ رَبِّ الْکَعْبَه»، یار وفادار محمد (ص) بودی و جان فاطمه (س) - به گزارش خبرگزاری فارس از بجنورد، شبنم کاظمی مطلق؛ چگونه سر بر چاه می کرد و فریاد می زد، چگونه سنگ های زمین خرد نمی شدند از غم او، چگونه ماه پهلو نگرفت در کنج اسمان از تنهایی اش، راست قامت ِکرار، حیدر ِاستوار، علی مرتضی (ع)، نمی دانم شمشیر خجل نشد از شکافتن سرت، قامتش تا نخورد از هیبت تو یا مولا، تمام کودکان کوفه یتیم شدند آن شب، تمام شیعه ی تو غرق خون شدند، چگونه بی فاطمه (س) تاب آوردی تا آن شب، چگونه حسین (ع) تاب بیاورد بعدازاین شب، سهم ذوالفقارت غبار است و سهم راه ها و جاده های کوفه غربت و تنهایی، من اشک چشمه ایم را مروارید تسبیح کردم که فقط ذکر تو بگویم یا علی (ع).

آمدنت از کعبه بود و حضورت لا فتی إلا علی لا سیف إلا ذوالفقار و رفتنت فُزْتُ وَ رَبِّ الْکَعْبَه ، یار وفادار محمد (ص) بودی و جان فاطمه (س)، هرگز سر خم نکردی مگر برای حق و عدالت، زمین و زمینیان عاشقت شدند و اسمان و فرشتگان مریدت، چگونه بی تو این جهان تاب میاورد ای همای رحمت .

علی (ع) بزرگ مردی از تبار محمد (ص)، وصی و ولی و جانشین او، از کودکی مرید محمد (ص) بود، در دامان او بزرگ شد و شکل گرفت.