باد آهسته قدم بر می داشت

سحرگاه آن شب که راهی مسجد کوفه بود، سکوت همه شهر را فرا گرفته بود.

حتی باد هم از بیم آنکه سکوت آن شب شکسته نشود، آهسته قدم برمی داشت، هنگام واقعه رسید و فرق امیرالمؤمنین(ع) شکافت.

- فارس پلاس؛ دیگر رسانه ها- کیهان نوشت: نیمه های شب نوزدهم رمضان هزاروچهارصد و چند سال قبل بود که حرامیان فرق مبارک مولای مظلوم و مقتدرمان را شکافتند و محراب مسجد کوفه را از خون پاک و مطهرش رنگین کردند.

در حالی که امیر مؤمنان پیشانی بر خاک ساییده و سر به سجده داشت.

امروز در سوگ مولای مان حضرت امیرالمؤمنین علی علیه السلام این ستون را به گونه ای متفاوت با دیگر روزها می نگاریم و به قسمتی از یک یادداشت کیهان که به همین مناسبت نوشته شده بود اختصاص می دهیم.

آن شب، غمی جانکاه نه فقط بر آسمان کوفه! که بر هر دو جهان مُلک و ملکوت سایه انداخته بود، مولای ما بارها به آسمان نگریسته و زیر لب های مبارک آیه ‫إِنَّا لِلهِ وَ إِنَّا إِلَیْهِ رَاجِعُونَ را زمزمه کرده بود.

سحرگاه آن شب که راهی مسجد کوفه بود، سکوت همه شهر را فرا گرفته بود.

حتی باد هم از بیم آنکه سکوت آن شب شکسته نشود، آهسته قدم برمی داشت.

هنگام واقعه رسید و فرق مولا شکافت.

جرج جرداق آن اندیشمند مسیحی لبنانی چه زیبا گفت که؛ قُتِلَ عَلِیٌّ فِی مِحْرَابِ عِبَادَتِهِ لِشِدَّهًْ عَدْلِهِ.