سیاه چادرهایی از جنس هنر و زندگی

روستای عشایری سیدال خراسان حنوبی از گذشته تاکنون مرکز بافت سیاه چادرهایی است که در میراث ملی ثبت شده است.

- ایسنا/خراسان جنوبی روستای عشایری سیدال خراسان حنوبی از گذشته تاکنون مرکز بافت سیاه چادرهایی است که در میراث ملی ثبت شده است.

سیاه چادر نوعی مسکن عشایری است که از موی بز و توسط زنان عشایر بافته می شود.

سیاه چادرها به دلیل خواص ویژه مو از جمله ضد نفوذ بودن در برابر آب در هنگام بارندگی، در دسترس و ارزان قیمت بودن، سبک بودن و جمع آوری و حمل راحت، جلوگیری از نفوذ حیوانات خزنده و گزنده به داخل چادر و جلوگیری از ورود سرما در زمستان و گرما در تابستان مورد استفاده عشایر قرار می گیرد.

به گزارش ایسنا، روستای عشایری سیدال نهبندان از قدیم بر اساس نظام خانی اداره می شد و خان یا رییس محله همه کاره روستا بوده و در طراحی، کیفیت، قیمت گذاری و فروش سیاه چادر تأثیرگذار بوده است و نقوش تزیینی سیاه چادر بر اساس نظر خوانین محلی بر روی سیاه چادرها ایجاد می شد که با توجه به تغییر فرهنگ خان نشینی، روند تولید بر اساس تقاضای مشتریان تاکنون ادامه دارد.

سیاه چادرهای سیدال غالباً به صورت منقوش دارای حاشیه با نقوش ساده و گاها تصاویری از بز کوهی و چوپان در متن سیاه چادر است که با رنگ سفید و یا کرمی روشن پشم اجرا می شود که وجه اصلی تمایز آن با سایر سی