«سیزده به در» از کجا می آید؟

سجاد آیدنلو می گوید «سیزده به در» ترکیبی متأخر برای سیزدهمین روز از نوروز است که قدیمی ترین شاهد کاربرد آن به سال 1313 قمری برمی گردد.

- سجاد آیدنلو می گوید سیزده به در ترکیبی متأخر برای سیزدهمین روز از نوروز است که قدیمی ترین شاهد کاربرد آن به سال 1313 قمری برمی گردد.

به گزارش ایسنا، سجاد آیدنلو در مقاله ای با عنوان سیزده به در در آیینه فرهنگ ایرانی نوشته است: ترکیب سیزده به در که ظاهرا قدیمی ترین شاهد کاربرد آن در متون فارسی، گزارش مراسم سیزدهمین روز فروردین سال 1313 ق در خاطرات عین السلطنه و ابیات نسیم شمال است غالبا به معنای به در کردن، خارج کردن و راندن نحسی روز سیزدهم انگاشته می شود.

البته میلاد علوی مقدم می گوید: واژه در در ترکیب سیزده به در به معنای دره و دشت است؛ در در ادبیات قدیم در ترکیباتی همچون در و دشت یا اسامی ای همچون کبک دری به معنای دره و دشت است: در و دشت رنگین شده / نکوتر ز صورتگر چین شده که با نحسی 13 و باور نادرست در به در کردن نحسی آن فاصله بسیار دارد.

بنابراین در را در این ترکیب می توان به معنای دره و کوه و دشت هم دانست و سیزده به در را به صورت به کوه و دست (رفتن) در روز سیزده (فروردین) معنی کرد.

آیدنلو عنوان کرده است: در گزارش ها و اشارات قبل از سال 1313 قمری از این آیین ذیل عنوانی چون سیزدهم فروردین ، سیزده نوروز ، سی