سیزدَه به دَر نمادی زیبا از آشتی انسان با طبیعت

شهرکرد_سیزدهمین روز سال نو در آیین ایرانی جایگاه خاصی داشته و نمادی از آشتی انسان با طبیعت است.

- به گزارش خبرنگار مهر ، سیزدَه به دَر سیزدهمین روزِ فروردین ماه و از جشن های نوروزیِ ایران بوده که در تقویم رسمیِ ایران این روز به عنوان روز طبیعت نامگذاری شده و از تعطیلات رسمی است.

برخی بر این باورند که در این روز باید برای راندن نحسی، از خانه بیرون روند و نحسی را در طبیعت به درکنند.

اما برای اثبات اینکه ایرانیان قدیم هم این دیدگاه را داشتند هیچ روایت تاریخی و قابل استنادی وجود ندارد.

بعد از سیزده به در، جشن های نوروزی پایان می پذیرد.

مشهور است که واژهٔ سیزده به در به معنای در کردن نحسیِ سیزده است، اما وقتی به معانی واژه ها نگاه کنیم برداشت دیگری از این واژه می توان کرد، در به جای دره و دشت می تواند جایگزین شود و با نگاهی کلی می توان گفت واژهٔ سیزده به در به معنای سیزدهم به سوی در و دشت شدن است که همان معنی بیرون رفتن و در دامان طبیعت سرکردن را می دهد.

به طور کلی در میان جشن های ایرانی جشن سیزده به در کمی مبهم است، زیرا مبنا و اساس دیگر جشن ها را ندارد و در کتاب های تاریخی اشارهٔ مستقیمی به وجود چنین مراسمی نشده است.

گفتیه می شود ایرانیان باستان در آغاز سال نو پس از دوازده روز جشن گرفتن و شادی کردن که به یاد دوازده ماه سال است، روز �